به گزارش حیات، حسین اکبری روز چهارشنبه در گفت و گو با ایرنا افزود: مهاجرت پرندگان در استان اصفهان به طور معمول در ۲ بازه زمانی انجام میشود؛ نخست از اوایل پاییز تا پایان زمستان که پرندگان زمستانگذران از مسیر استان عبور کرده یا وارد زیستگاههای اصفهان میشوند و دوم، از اواخر زمستان تا اوایل اردیبهشت که مهاجرت بهاره و بازگشت این پرندگان به زیستگاههای اصلیشان انجام میشود.
وی با اشاره به موقعیت جغرافیایی اصفهان اظهار داشت: قرار گرفتن استان در مرکز کشور و در مسیر کریدورهای اصلی مهاجرت پرندگان موجب شده است اصفهان از نظر تنوع و عبور گونههای مهاجر، اهمیت زیستمحیطی ویژهای داشته باشد.
معاون محیطزیست طبیعی و تنوع زیستی ادارهکل حفاظت محیطزیست استان اصفهان تصریح کرد: در شرایط کنونی که در فصل تابستان قرار داریم، مهاجرت پرندگان به شکل معمول در استان جریان ندارد اما رهاسازی آب در زایندهرود که با هدف تأمین نیاز بخش کشاورزی انجام شده، آثار مثبتی هرچند کوتاهمدت و موقتی بر محیطزیست منطقه داشته است.
اکبری افزود: جریان آب در بستر زایندهرود موجب بهبود نسبی شرایط زیستگاهی، افزایش رطوبت، کمک به تعادل نسبی آبوهوا و ارتقای وضعیت بیشهها، فضاهای سبز و زیستگاههای لکهای واقع در حاشیه رودخانه، از بالادست تا پاییندست، شده است.
وی تأکید کرد: هرچند این آثار مثبت موقتی است اما تداوم جریان آب میتواند نقش مؤثری در حفظ کیفیت زیستگاههای طبیعی و پایداری زیست بوم های وابسته به زایندهرود ایفا کند.
خروجی سد زاینده رود یکبار ۱۷ اردیبهشت امسال با هدف تأمین آب مورد نیاز باغهای غرب استان اصفهان افزایش یافته بود اما آب در بستر رودخانه در کلانشهر و شرق اصفهان جریان نیافته بود.
بار دوم ۱۱ خرداد خروجی افزایش یافت که به گفته مسوولین در این نوبت آب در یک بازه سه ماهه به مدت ۶۰ روز برای آبیاری مزارع شرق باز خواهد بود.
زاینده رود به طول بیش از ۴۰۰ کیلومتر در دهههای اخیر به دلیل عدم مدیریت صحیح، برداشتهای بیرویه در بالادست، انتقال آب به حوضه دیگر، تراکم جمعیت و تا حدودی کاهش نسبی بارندگیها، به یک رودخانه با جریان دورهای، تبدیل و در پایین دست با خشکی مواجه شده است.
انتهای پیام//
نظر شما